Nu we allemaal consument zijn geworden zijn we onmachtig geworden tegenover de industrie. Burgers zijn te weinig georganiseerd.
Daarom is het tijd voor een ethische consumentenbond. Dan gaat het nu niet om de kwaliteit van producten en diensten, zoals bij de reguliere Consumentenbond, maar uitsluitend om de ethiek van de leverancier. Deugt de verkoper wel?
De leden van zo’n bond hebben dan het streven zoveel mogelijk de producten en diensten af te nemen die door deze Consumentenbond worden aangeraden. Soms lukt dat niet omdat ze te duur zijn of niet bestaan. Maakt niet uit, het gaat om het streven.
Het belangrijkste voordeel van een dergelijke bond is dat de reclame-industrie ermee gepasseerd wordt. Via het bijbehorende keurmerk worden consumenten op het spoor gebracht van goede keuzes op andere markten. Je hebt Freedom als internetprovider en je wordt gewezen op Triodos en ASN als bank.
Per productcategorie heb je dan weinig keuze. Er kan er maar een de meest ethische zijn immers. Heel overzichtelijk. Reclame kan je negeren, blokkeren en uitschakelen.
De winnende leveranciers kunnen het keurmerk niet kopen. De bond krijgt inkomsten uit de contributies van de leden. Wie het keurmerk wil moet zorgen dat de bedrijfsfilosofie deugt.
Als de Ethische Consumentenbond genoeg leden heeft dan is het voor een bedrijf belangrijk om die als loyale klant te behouden. Die zekerheid maakt het ook weer makkelijker om investeerders te overtuigen. Er is immers een loyale klantenschare.
Ook de hele tak van marktonderzoek, reviews en feedback moet het ondergraven. Als een product of dienst niet voldoet dan laat je het eerst weten aan de Ethische Consumentenbond. Die verzamelt de e-mails erover en gaat periodiek aan tafel bij de leverancier. Het antwoord gaat per e-mail naar de leden.